Pyreneeënoversteek 2007

(klik om te vergroten – click to enlarge)

(panorama’s onderaan deze pagina)

Zonondergang boven de Atlantische Oceaan (dag 1)

Op het strand van Hendaye, beginpunt van de oversteek… (dag 2)

Mist op de Crête d’Iparla (dag 5)

Het typische beeld van het Baskenland… optrekkend wolkenflarden na regenbui nummer 124 (dag 6)

Bivak helemaal onderin het Vallée d’Errozaté, aan grenspaaltje 224. Die avond zat ik er mentaal een beetje door wegens het aanhoudende slechte weer (laat u niet misleiden door de zon op de foto, ze is namelijk de volgende ochtend getrokken, en toen was het eindelijk beter ) (dag 7)

Ge kunt het mooie weer ook zoeken natuurlijk… boven de wolken uit op de Crête d’Urculu (dag 8

Droombivak met uitzicht op de Pic d’Orhy en de toppen rond de Pic d’Anie. ’s Nachts steekt een storm op en ik ben genoodzaakt de volgende dag af te dalen omdat het te gevaarlijk is om over de kam te lopen (dag 8

Niet voor hoogtevreesleiders… de hangbrug 200m boven de Holzarté-canyon (dag 9)

Bloemenpracht op de Col Bimbalèta, in het oostenlijke Baskenland (dag 10)

Fantastische zonsopkomst in La Pierre Saint-Martin, aan het begin van de “echte” Pyreneeën (dag 12)

De Pic d’Anie, de eerste berg hoger dan 2500m. Een uurke later sta ik op de top, ik verwijs graag door naar de panorama-foto helemaal onderaan deze pagina… (dag 12)

Het uitzicht kon slechter voor een rustdag… Op de camping in Lescun, aan de voet van de indrukwekkende Billare (dag 13)

Het Ibon de Acherito, waar onze tent rechtstaat, vanaf een topje (2080m) bij de Pic de la Lac de la Chourique (dag 14)

Een “mer de nuages” in de Cirque d’Ansabère in de vooravond (dag 14)

Zigzagklim nabij Col de Pau, met een wolkendeken over Frankrijk (dag 15)

Op de uitkijk op de Pic des Moines (2369m), de wolkendeken ligt er nog steeds (dag 17)

Over de groene plateaus op weg naar de Pic du Midi d’Ossau (dag 17)

Het Lac d’Arrious, voor mij zo ongeveer de plaats waar we plots het echte hooggebergte binnenliepen (dag 18)

De Balaïtous, meest westelijke 3000-er van de Pyreneeën, met diep daaronder het Lac Ariel, waar een uurtje later onze tent rechtstaat (dag 18)

De steile slotfase van de Col de Cambalès (2707m), een fantastische col (dag 19)

De Vignemale, 3298m pure schoonheid… (dag 21)

Dalend op de flanken van de Petit Vignemale (3031m), de eerste van acht 3000-ers van de tocht (dag 22)

Klein meertje bij het Lac du Cardal, kenners zullen in de verte het Néouvielle-massief ontwaren (dag 22)

Het Valle de Otal en het Tendenera-massief vanop de Pico de Bernatuero, een onbekend topje op de grenskam (dag 23)

Een klein stukske van de indrukwekkende Ordesa-canyon vanop Punta Acuta. De canyon is tot 1500m diep… (dag 24)

De slotmeters over een sneeuwvlek naar de top van de Monte Perdido, met z’n 3355m de derde hoogste top vqn de Pyreneeën. Een panorama staat onderaan deze pagina! (dag 25)

Op de Monte Perdido, met de Cylindro de Marboré en de Vignemale op de achtergrond (dag 25)

De Anisclo-canyon vanop de top van de Monte Perdido (dag 25)

Het maanlandschap van de Plano de San Ferlus, op weg naar de Brèche de Roland (dag 26)

Op weg naar de Brèche de Roland, een enorm gat in de grenskam (dag 26)

De Franse zijde van de Brèche de Roland, waar we even smeltwater gingen halen voor onze overnachting op de Taillon (dag 26)

Een bed met uitzicht… Mijn slaaphoekje, helemaal op de top van de Taillon (3144m). Subliem, onvergetelijk, adembenemend. (dag 26)

Gems in de avondzon on de top van de Taillon (3144m). Ik leg mijn matje achter een muurtje, allicht de slaapplaats van deze gems want ze liep langdurig rond de top op nauwelijks enkele meter afstand (dag 26)

Laatste zonnestralen op de top van de Taillon (dag 26)

Sublieme zonsondergang vanin mijn bed op de top van de Taillon (3144m). Betoverend… (dag 26)

Eerste zonnestralen op de Vignemale, gezien van in mijn bed op de top van de Taillon (dag 27)

Het klassieke prentje van de schitterende Cirque de Gavarnie. Om een idee te geven van de schaal van alles : de waterval links is 500m hoog… (dag 27)

De verschrikkelijk steile klim naar de Brèche de Tuquerouye. Over de rotsen of over de sneeuw, of ergens ertussen, het is allemaal even lastig en moeilijk (dag 28)

Maar de beloning boven mag er zijn… Een uitzicht over het Lac Glacé en de machtige vergletsjerde noordflank vqn de Monte Perdido (dag 28)

Hoog boven een chaotische wolkenwereld op het Balcon de Pineta (dag 29)

De Circo de Pineta, waarin we zijn afgedaald. Links kunt gij de hoogste waterval van Spanje ontwaren (een slorige 150m) (dag 29)

Schuurtje in het mooie Viados, met op de achtergrond het Valle d’es Millas, waarlangs we straks het Posets-massief binnenklimmen langs de Collado de Eriste.

Marginaal “portrait à deux” van Nicolas en ik op de Collado de Eriste, 2830m (dag 31)

Het Ibon de Llardaneta, onze overnachtingsplaats op 2670m en meteen ook onze uitvalsbasis voor de beklimming van de Posets de volgende morgen (dag 31)

Vanop de Pico Posets (3369m), de tweede hoogste top van de Pyreneeën (dag 32)

De hoogtemeter liegt nooit, en zeker niet nadat ge hem juist hebt geijkt : we staan op de tweede top van de Pyreneeën (dag 32)

Het grootste van de Ibones d’Escarpinosa, met op de achtergrond de Pic Perdiguero (dag 32)

Bivak aan het Pllan d’Aigualluts, naast de vuile cabane waar we in het regenweer op z’n minst droog kunnen eten (dag 34)

De afdaling aan de oostzijde van de Coll de Mulleres, met in de diepte de Mulleres-meertjes, waar wat later onze tent rechtstaat (dag 35)

Dalend tussen de optrekkende mist, laag in het Vall de Mulleres (dag 36)

Aan de poort van de Aiguestortes ; Het Lac de Rius met de eerste steile granieten toppen (dag 37)

Met de vingers in de neus : Nicolas maakt een statement op de makkelijke maar o zo mooie Montardo – zie het panorama onderaan! (2833m) (dag 38)

Typisch landschap in de prachtige AïguesTortes, hier iets na Refugi Ventosa i Calvell (dag 39)

Nog steeds AïguesTortes…hier op een terugblik op weg naar Port de Colomers (dag 39)

In de avondzon op de top van de Tuc de Ratera (2869m), met in de diepte de meertjes van de Cirque de Colomers. Even later zien we de zon achter de bergen zakken terwijl de nacht al door de valleien kruipt… Onvergetelijk (dag 39)

Even stoer wezen op de top van de Tuc de Ratera (dag 39)

Zonsondergang boven de Circ de Saboredo en de Circ d’Amitges, vanop de Tuc de Ratera (dag 39)

De foto van de postkaartjes : Els Encantats en het Estany de Sant Maurici (dag 40)

Ook overgangsetappes kunnen verrassen : hier waande ik mijzelf even in Vlaanderen (op de bergtoppen in de verte na dan) : Het Vall d’Aneu op weg naar Esterri d’Aneu (dag 42)

Nog diezelfde middag, maar dan wel anderhalve kilometer hoger in de bergen : Estany de Calberente en Estany de da Gola vanop de Coll Curios (dag 42)

Eén van de vaste avondrituelen : studie van het parcours voor de volgende dag (dag 42)

Zonsopkomst boven de Gallina-meertjes, het begin van een hele lange dag (dag 43)

Terugblik op de Estanys de Guerosso en het Mont Rouch-massief vanop de top van de Tuc de Certascan (2853m) (dag 43)

Bivak aan het mooie Estany Romedo de Dalt. Niets liet vermoeden dat ik hier de volgende morgen in regen en mist zou staan (dag 43)

De top van de Pic d’Estats, met z’n 3143m het dak van Catalonië (dag 45)

Uitzicht vanop de top van de Estats : Estany d’Estats, Estany de Sottlo (waar mijn tent ’s avonds zou rechtstaan) en in de verte het Vall Ferrara met daarachter de Monteixo (dag 45)

Zoek de tent… Een van de mooiste bivaks van de hele tocht, op een terras boven het Estany de Sottlo (dag 45)

Ik wist wel waarom ik die dag voor Andorra koos en niet voor Frankrijk… hier, vanop Collado dels Meners (2713m) is heel goed te zien hoe de grenskam een barrière vormt voor mist die vanuit Frankrijk omhoog kwam (dag 47)

Zomersneeuw op de Col d’Alba! Zotjes! (dag 48)

Etang en Pic d’Albe, gezien vanop de gelijknamige col (dag 48)

Terugblik langs het Etang de Lanoux tijdens de wandeling richting voet van de Carlit. Hier ziet het er allemaal nogal vriendelijk uit, maar even later… (dag 50)

Hagel en sneeuw tijdens de steile beklimming naar de top van de Pic Carlit (2931m). Doorbijten. Afzien. (dag 50)

Eventjes later, aan het kruisje op de top van de Carlit, op 2931m (dag 50)

De volgende ochtend, eindelijk zon en een prachtige tocht langs de Lacs de Carlit (dag 51)

Een heel vreemd stukje Pyreneeën : landbouw op het hoogplateau rond Llivia, geklemd tussen de hoogste massieven van de oostelijke Pyreneeën (dag 51)

Doorkruising van het enorme Pla de Coma Armada, met een terugblik op de toppen van de grenskam (dag 52)

Bivak nabij de bron van de Mantet, op de grote groene plateaus ten oosten van Ull de Ter (dag 52)

Avondschemering boven de Pic du Canigou, gezien van op de top van de Roc Colom (2507m)

Grote groep gemzen op de groene plateaus op weg naar de Canigou, in de verte te zien in de ochtendmist (dag 53)

het Cheminée du Canigou, de klauterpassage die naar de top van de 2784m-hoge berg leidt. De laatste moeilijke passage van de Pyreneeënoversteek… (dag 53)

Laatste “actiefoto” van de tocht… op de top van de Pic du Canigou (2784m). Van hier zie ik voor het eerst de zee liggen en denk ik dat alles stilaan in the pocket is… (dag 53)

Een dag later is het gedaan. Gedehydrateerd beland ik in het ziekenhuis. Het ziekenhuisrapport is duidelijk…

.

De panorama’s (inzoomen en scrollen is de boodschap !!!) :

Pic d’Anie – 2504m –> 180°-panorama naar het oosten vanop de meest westelijke 2500-er van het gebergte : Pic d’Anie

Topje ten W van Pic de lac de la Chourique – 2085m –> 120°-panorama op de mer de nuages in Cirque d’Ansabère en Cirque de Lariste : Pano Cirque d’Ansabère

Lac Ariel – 2270m –> 120°-panorama over het bivak aan het Lac Ariel, onder indrukwekkende toppen als de Palas (2974m), de Balaitous (3144m) en de Frondella (3072m) : Pano bivak Lac Ariel

Punta Acuta – 2236m —> 180°-panorama over de noordflanken van de indrukwekkende Ordesa-canyon : Pano Punta Acuta

Monte Perdido – 3355m —> 360°-panorama vanop de Monte Perdido, de 3e top van de Pyreneeën. Wat mij betreft veruit de mooiste top van de hele tocht : Pano Monte Perdido

Taillon – 3144m —> 60°-panorama over de omgeving van de Vignemale bij de zonsopkomst vanop de top van de Taillon : Pano ochtend Taillon

Brèche de Tuquerouye – 2666m —> 90°-panorama over de vergletsjerde noordflank van de Monte Perdido en het Lago de Marboré : Pano noordflank Perdido

Pico Posets – 3369m —> 360°-panorama vanop de op één na hoogste top van de Pyreneeën. Jammer genoeg was de lucht wat te heiïg om het eindeloze zicht zoals dat vanop de Perdido te kunnen evenaren : Pano Pico Posets

Montardo – 2833m —> 360°-panorama vanop deze heerlijke uitzichtstop aan de poort van de Aïgues Tortes : Pano Montardo

Tuc de Ratera – 2866m —> 120°-panorama over de Circ de Colomers en z’n talloze meertjes tijdens de zonsondergang vanop de Tuc de Ratera : Pano Tuc de Ratera 1

Tuc de Ratera – 2866m —> 60°-panorama over de Circ de Saboredo en de Circ des Amitges tijdens de zonsondergang : Pano Tuc de Ratera 2

Pic d’Estats – 3143m —> 360°-panorama vanop het dak van Catalonië, met een mer de nuages uitgespreid over Frankrijk en eindeloze vergezichten in alle richtingen : Pano Pic d’Estats