Pyreneeënoversteek 2007

BENASQUE – Van onze verslaggever ter plaatse

Zonsondergang op een schitterend terrasmeertje, met uitzicht op het hele massief, een rustig vooruitkabbelend beekje, wat sprinkhanen op de achtergrond, een mens zou er spontaan van huppelen achter de vlinders. De natte droom van de romantisch-geexalteerde ziel, quoi. Maar de Ibones de los Collado de los Caballos zijn meer dan dat. Willem is namelijk halfweg zijn lange mars. In uren, welteverstaan. Hoog tijd voor een interview dus.

Straffe stoot, een welgemeende proficiat.

(Glimlacht) Bedankt. (viriele handdruk)

Om te beginnen een vraag die je wel elke dag hoort, wij gaan die traditie dus verderzetten: hoe is het zover kunnen komen?

(Zucht) Wel, het begon met een plan om naar Santiago te stappen, 2 jaar geleden, en ik zou daarbij gekozen hebben voor een route die voor 20 dagen door de Pyreneeen trok. Naarmate ik over die 20 dagen meer opzoekingswek deed besefte ik dat eigenlijk dat stuk het stuk was dat ik wou doen. En op die manier is langzaam het idee beginnen rijpen. En daarenboven had ik wel zin in iets zots te doen dat er later misschien nooit mer zal en kan komen.

Enig idee hoeveel anderen de Pyreneeen oversteken?

Ik schat een 2 a 300, maar dat is dan puur afgaand op hetgeen ik in het Baskenland heb gezien. Maar mijn tocht is in die zin wel uniek dat ik geen tocht uit een of ander boekje loop en door vele omwegen nog veel langer onderweg ben dan de meeste anderen.

Stoer. Ook stoer: ge zijt nu halfweg. Hoe blik je terug op deze tijden?

Het eerste deel in het Baskenland was landschappelijk misschien niet zo boeiend als de rest, maar ik heb er toch bijzondere herineringen aan overgehouden.

Zoals?

Omdat ik voor het eerst lange tijd alleen stapte en ongedwongen contact kon leggen met reizigers allerhande en de plaatselijke bevolking. Toch zal ik niet ontkenne dat het deugd deed om daarna gezelschap te krijgen toen we de echte Pyreneeen introkken, met de beklimming van de Monte Perdido en de overnachting op de Taillon als absolute hoogtepunten. (blik op oneindig en slaat daas dood)

Na een maand zotte toeren moogt ge een bijnaam kiezen. Rambo/Iron man/Stalin/La bete des Pyrenees?

Ik vind ze alle 4 wel tof, maar kies toch voor de naam die een Bask mij gaf: Crazy Mister Belgium.

Goede keuze! U mag door naar de volgende ronde. Mis je eigenlijk iets, behalve je mama?

Ja, soms, op moeilijke momenten, mis ik een beetje de huiselijke warmte, het achter enen pint op cafe zitten met vrienden of het lekkere eten van thuis.

Nostalgie naar resto de Brug?

Naar resto astrid. Ik hou toch nog heel erg van dit eenvoudige en o zo mooie leven in de bergen, maar ik kan niet ontkennen dat ik wel verlang naar een goede barbecue. Ik ben tenslotte al een maand onderweg.

Dat is meteen ook de reden waarvoor je geinterviewd wordt! En hoe is het verder met de spijsvertering?

Goh, 3 beauforts met rukwinden.

Opgelet: de volgende vraag is een serieuze vraag.

Ow pijnlijk

Wat is uw pronostiek voor de komende maand? Rooskleurig of zwartgallig?

Wel de komende 10 dagen vertoef ik in jouw aangenaam gezelschap…

Ik ben helemaal ontroerd.

Dus dat zal zeker geen probleem zijn. De week erna wordt mentaal wellicht de moeilijkste van de hele tocht, want zoals Pyreneeen-kenner Ton Joosten in een van zijn Pyreneeen boeken schrijft over deze week: “De eenzaamheid onderweg, het gebrek aan gemarkeerde paden en bemande berghutten zorgen ervoor dat hoge eisenworden gesteld aan de zelfredzaamheid. Dit is geen tocht waar je enkele leuke herinneringen aan zult overhouden, maar een indringende gebeurtenis die je de rest van je leven met je meedraagt. Een tocht met een geweldige impact.” Maar als ik die week goed doorkom, dan ligt de weg naar de zee open en kan enkel een ongeluk mij nog tegenhouden.

Gevangenen krijgen psychologische begeleiding en hervallen, frontsoldaten krijgen psychologische begeleiding en tekenen opnieuw voor het front, hoe wordt uw inburgeringstraject?

(lacht) Alcohol is de enige oplossing!

Dat zal mama graag horen. En als afluiter…

Nu al ?

Ja, ook aan leuke dingen komt een eind… Heb je een boodschap voor de lezer?

Dit is een moeilijke, Walter… Wel jongens, terwijl ik de zonsondergang bewonder met een flesje Rioja-wijn op 17 graden en omringd door de 3000-ers kan ik eigelijk alleen afsluiten met het Mark Twain-citaat dat ook bovenaan de site prijkt : “In 20 years time, you’ll be ñore disappointed by the things you didn’t do, than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover.”

(zingt “Time” van Pink floyd)

- NICOLAS “Tatcher” RENNUY