Pyreneeënoversteek 2007

Gegroet bezoeker !

Komende zomer waag ik mij aan een enorme onderneming, een uit de hand gelopen hersenspinsel. Startende vanaf de stranden van de Atlantische Oceaan zal ik gedurende ongeveer twee maanden de Pyreneeënketen doortrekken door Frankrijk, Spanje en Andorra om hopelijk eind augustus/begin september de Middellanse zee te bereiken. Een afstand van meer dan 900km en met meer dan 50000 hoogtemeters onderweg, niet langs de kortste of simpelste weg, maar via een zorgvuldig uitgekozen traject waarbij ik de moeilijke evenwichtsoefening heb proberen maken tussen een zeer uitdagende en niet altijd even voor de hand liggende tocht die de mooiste hoekjes van het gebergte aandoet enerzijds, en de grenzen van mijn eigen kunnen anderzijds.

De helft van de tocht zal ik solo afleggen, 2x ongeveer twee weken krijg ik het gezelschap van bekenden. Tijdens de tocht wordt ook geld ingezameld voor het “Membol Social”-project in Ecuador, waarbij een schooltje in een arme wijk wordt gesteund. Meer over dit project en hoe je eraan kan meedoen elders op de site.

De planning van een tocht als deze duurt bijna langer dan de tocht op zich. Al sinds september werd er wekelijks meerdere uren aan gewerkt. Aan 101 zaken moet gedacht worden : van een planning van het parcours, rekening houdende met de technische moeilijkheid van de paden, de eventuele aanwezigheid van sneeuw op de hoge cols, uitwijkmogelijkheden bij één of ander probleem en een inventarisatie van alle bevoorradingspunten voor voedsel onderweg tot het samenstellen van een evenwichtig dieet voor dit soort supertochten of het leren van enkele basiszinnen Spaans, bijvoorbeeld voor in noodsituaties. En daarnaast wordt ook fysiek de tocht zo goed mogelijk voorbereid.

Tenslotte wil ik benadrukken dat het volbrengen van de tocht geen doel op zich is. Het is eigelijk niet meer dan een idee, een rood lijntje getrokken door een van de meest woeste en bij momenten meest verlaten gebieden van Europa. De tijd zal uitwijzen hoever ik geraak. Het bereiken van de Middellandse Zee is geen obsessie. Al zal ik die 5e juli in Hendaye wel met met m’n voeten in het zilte nat van de Atlantische Oceaan staan met de overtuiging dat twee maanden later in Banyuls-sur-Mer nog eens te kunnen overdoen.

Het is de bedoeling dat de tocht hier deze zomer min of meer te volgen is via sms-berichten die ik stuur naar het thuisfront en berichten die ik hopelijk nu en dan kan achterlaten wanneer ik een dorpje passeer.